ราชโทรหะ หมายถึง [–โทฺร–] น. การทรยศต่อแผ่นดิน. (ส.).
น. จริยวัตรที่พระเจ้าแผ่นดินพึงประพฤติ, คุณธรรมของผู้ปกครองบ้านเมือง, มี ๑๐ ประการ เรียกว่า ทศพิธราชธรรม ได้แก่๑. ทาน–การให้ ๒. ศีล–ความประพฤติดีงาม ๓. ปริจจาคะ–การบริจาค,ความเสียสละ ๔. อาชชวะ–ความซื่อตรง ๕. มัททวะ–ความอ่อนโยน๖. ตปะ–ความเพียรเครื่องเผาผลาญกิเลสตัณหา ๗. อักโกธะ–ความไม่โกรธ ๘. อวิหิงสา–ความไม่เบียดเบียน ๙. ขันติ–ความอดทน๑๐. อวิโรธนะ–ความไม่คลาดธรรม. (ส.).
น. เมืองหลวง.
[ราดชะนาวี] น. กองทัพเรือของประเทศที่มีพระราชาหรือพระราชินีเป็นประมุข เช่น ราชนาวีไทย ราชนาวีอังกฤษ.
น. ตระกูลฝ่ายพระมหากษัตริย์.
น. หลักการปกครองของพระราชา, หลักการปกครองบ้านเมือง.(ป.; ส.).
[–บันดิด] น. นักปราชญ์หลวงมีความรู้ทางภาษาบาลี;สมาชิกองค์การวิทยาการของรัฐที่เรียกว่า ราชบัณฑิตยสถาน.
น. บัลลังก์ของพระมหากษัตริย์; ความเป็นพระมหากษัตริย์เช่น สละราชบัลลังก์.