ค้นหาคำศัพท์แบบเร่งด่วน


 

  • ความหมายของคำว่า ' ผกผัน '

    ผกผัน  หมายถึง ก. หกหัน, ผันกลับ.

advertisement

 

คำที่ใกล้เคียงกัน

  • ผกเรือก

    น. ต้นไทร. (พจน. ๒๔๙๓).

  • ผกา

    น. ดอกไม้. (ข. ผฺกา).

  • ผการาย

    น. เรียกต้นหมากที่เพิ่งออกดอกประปราย.

  • ผกากรอง

    น. ชื่อไม้พุ่มหลายชนิดในสกุล Lantana วงศ์ Verbenaceae เช่นชนิด L. camara L. ลําต้นตรง กิ่งสี่เหลี่ยมมีหนามเล็กห่าง ๆ ดอกเป็นกระจุกสีชมพู หรือ แดงอมเหลือง ปลูกเป็นไม้ประดับ และแพร่พันธุ์จนเป็นวัชพืชในบางท้องที่, ก้ามกุ้ง ก็เรียก, ชนิด L. sellowianaLink. ลําต้นเลื้อย กิ่งไม่มีหนาม ดอกสีม่วง, ผกากรองเลื้อย ก็เรียก,ทั้ง ๒ ชนิดนี้เป็นไม้ต่างประเทศ; ชนิด L. trifolia L. ขึ้นในป่าโปร่งระดับสูงทางภาคเหนือ ลําต้นกลม ดอกสีม่วง.

  • ผกาย

    น. ดาว; แสงกระจาย, โดยมากใช้ว่า ประกาย. (ข. ผฺกาย).

  • ผคม

    [ผะคม] ก. ไหว้, แผลงเป็น บังคม ก็ได้. (ข. บงฺคํ).

  • ผง

    น. สิ่งละเอียด เช่น ตำแป้งจนเป็นผง; เศษหยากเยื่อ มักเรียกว่าขี้ผง หรือ เศษผง. ว. ที่ละเอียด เช่น นมผง แป้งผง.

 


พจนานุกรมไทย-ไทย ออนไลน์

จุดประสงค์ของเว็บ เพื่อสนับสนุนการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้องตามความหมายของแต่ละคำ ขอบคุณข้อมูลจาก พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒