ค้นหาคำศัพท์แบบเร่งด่วน


 

  • ความหมายของคำว่า ' พิกัติ '

    พิกัติ  หมายถึง น. การทําให้เป็นหลายอย่าง, การกระทําให้แปลกออกไป, การประดิษฐ์ทํา. (ป. วิกติ; ส. วิกฺฤติ).

advertisement

 

คำที่ใกล้เคียงกัน

  • พิกัน

    น. ชื่อต้นไม้ ดอกหอมเหมือนพิกุล แต่ดอกใหญ่. (พจน. ๒๔๙๓).

  • พิการ

    ว. เสียอวัยวะมีแขนขาเป็นต้น, เสียไปจากสภาพเดิม, เช่น แขนพิการตาพิการ, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ พิกล เป็น พิกลพิการ. (ป., ส. วิการ).

  • พิกุล

    น. ชื่อไม้ต้นชนิด Mimusops elengi L. ในวงศ์ Sapotaceaeกลีบดอกจักแหลม กลิ่นหอมและหอมอยู่จนแห้ง ใช้ทํายาได้,พายัพเรียก แก้ว, ปักษ์ใต้เรียก กุล. (ป., ส. วกุล).

  • พิกุลป่า

    ดู ตะเคียนเผือก.

  • พิเคราะห์

    ก. ใคร่ครวญ, ไตร่ตรอง, พิจารณาอย่างถี่ถ้วนรอบคอบ. (ส. วิคฺรห;ป. วิคฺคห)

  • พิฆน์

    น. อุปสรรค; เครื่องกีดขวาง, แก่ง. (ส. วิฆน).

  • พิฆเนศ, พิฆเนศวร

    [พิคะเนสวน] น. ชื่อเทพองค์หนึ่ง มีเศียรเป็นช้าง ถือว่าเป็นเทพแห่งศิลปะ ถ้าบูชาแล้วป้องกันความขัดข้องที่จะเกิดมีขึ้นได้,คเณศ วิฆเนศ หรือ วิฆเนศวร ก็เรียก. (ส. วิฆน + อีศฺวร).

 


พจนานุกรมไทย-ไทย ออนไลน์

จุดประสงค์ของเว็บ เพื่อสนับสนุนการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้องตามความหมายของแต่ละคำ ขอบคุณข้อมูลจาก พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒